28.09.2019

Długo mnie nie było. Przepraszam. Ale miałam mega kryzys i jakoś weny nie było.

Ciągle robię w korpo, nie rzuciłam pracy. Małe korpko. Ciepłe gniazdko.

Nie wiem, co mam Wam napisać. Nie mam słów.

2.11.2018

Ale kryzys, za przeproszeniem, jebłam ostatnio… Normalnie zero sił, zero woli, zero weny. Praca -ledwo, ledwo. Życie też ledwo. Nawet rozmowa z mamą się nie kleiła.

Makabra normalnie, ohyda

Jak tu funkcjonować? Przecież już było tak dobrze… Nawet w pracy układało się wyjątkowo dobrze.

Myślę, że przez nowe dzieci w rodzinie, którymi trzeba się zająć, rodzice nie mają dla mnie czasu. I tu jest problem. Cały czas tylko dzieci i dzieci. Ja wiem, że dzieci potrzebują czasu i uwagi, zwłaszcza dzieci mojego rodzeństwa, czyli wnuki rodziców, ale… no ale mi z tym źle.

Czuję sie pusta

9.09.2018

Jest super dalej, ale znowu kropki psują mi nastrój. Dzisiaj rano znowu, wielka czarna dziura wywierciła mi kanion w brzuchu. Po co?

Ale poza tym ok. Miałam dłuższy urlop, było baaardzo sympatycznie. Spotkałam się nawet z dawno nie widzianą rodziną. Nie mam co narzekać.

Tabletki biorę, tak jak brałam, grzecznie. Nigdy dość.

Sto tabletek dziennie.

26.11.2017

Na miesiąc, ze względu na braki kadrowe, wróciłam do takiego swojego starego biurka. Cieżko tam było, mało kto chce tam pracować. No więc ja…

Przeżyłam. Przeżyłam całkiem, całkiem – i psychicznie się trzymam, chociaż już opierdziel od szefowej poszedł stamtąd.

Teraz w delegacji byłam, daleko. I było miło. Zakupy w innym mieście, obiadki ciekawe, ale tak to robota do siódmej wieczorem.

W tej delegacji miałam kryzysy, jakieś czarne dziury, ale się trzymam.